Thebloggers.com.cy
priggipass

Δεν ψάχνω για ιππότη ή πρίγκιπα…

Κάποτε διάβασα μία φράση που έμεινε μαζί μου :

“She was not looking for a knight, she was looking for a sword”

… Για πολύ καιρό θεωρούσα ότι ταιριάζει στην περίπτωσή μου. Πρόσφατα κατάλαβα ότι τόσο καιρό ήμουν λάθος, και όχι μόνο σε αυτό το σημείο.

Προφανώς, (και όσοι με ξέρουν το γνωρίζουν πολύ καλά) δεν ψάχνω για πρίγκιπα – ιππότη. Δεν χρειάζομαι κανέναν να με σώσει από τίποτα και δεν το έχω και στο αίμα μου να περιμένω να με σώσουν. Αυτό το μοντέλο της “Damsel in distress” είναι πλέον ξεπερασμένο. Βέβαια ακόμα χρησιμοποιείται είτε από συμφέρον (γιατί για λόγους που δεν είμαι hardwired να κατανοήσω ως γυναίκα, στους άντρες αρέσει αυτό) είτε γιατί όντως υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να σταθούν ως ανεξάρτητα άτομα στη ζωή και χρειάζονται κάποιον για να τους προσδιορίσει.

Από εκεί και πέρα βέβαια δεν μπορώ να πω ότι δεν χρειάζομαι και κανέναν. Κατ’αρχήν είναι το πρωταρχικό πρόβλημα με την ανικανότητά μου να αντιμετωπίσω κατσαρίδα. Τις τρείς φορές στη ζωή μου που είχα encounter με τέτοιο έντομο ναι μεν επέζησα αλλά στο τσακ. Βέβαια υπάρχουν λύσεις πολύ πιο εύκολες από τον άντρα, πχ. μια γάτα που έχει και πολύ χαμηλότερο maintenance.

Ας σοβαρευτώ όμως…

Αν δεν χρειάζεσαι κανέναν τότε δεν χρειάζεσαι κανέναν. Δεν έχεις ανάγκη να κάνεις μια σχέση με οποιονδήποτε γιατί δεν θέλεις κανένα. Αλλά ευθέως και χωρίς πολλά – πολλά δεν ξέρω κανέναν που να μην χρειάζεται κανέναν και να είναι ευτυχισμένος μόνο με την πάρτη του. Μπορεί να μην χρειάζεται κάποιον να τον σώσει αλλά όλοι χρειαζόμαστε κάποιον.

Θα μου πεις γιατί… και με ρίχνεις να αναφέρω κλισέ απόψεις αλλά δεν πειράζει..

Οκ, το βασικό είναι ότι οι άνθρωποι ως κοινωνικά όντα έχουμε ανάγκη από επικοινωνία. Επίσης έχουμε την έμφυτη (θεωρητικά) ανάγκη να διαιωνίσουμε το είδος μας. Συν την απλή αλήθεια ότι δεν μπορούμε να τα κάνουμε όλα μόνοι μας. Όλα αυτά και άλλα μας οδηγούν στο να συνάπτουμε σχέσεις ερωτικές ή μη. Αυτοί είναι οι γενικοί λόγοι που χρειαζόμαστε σχέσεις στη ζωή μας…Επίσης για εμένα και πάλι η διαφορά μια φιλικής σχέσης με μια ερωτική δεν είναι άλλη πέρα από τον σεξουαλικό παράγοντα που δεν παίζει στην φιλική σχέση.

Για εμένα προσωπικά οι ανθρώπινες σχέσεις οποιουδήποτε είδους προέρχονται από την ανάγκη μας να είμαστε “μεγαλύτεροι” από τους εαυτούς μας. Να αναπτυσσόμαστε πέρα και πάνω από αυτό που είμαστε οι ίδιοι σαν άτομα. Συγγνώμη που δεν μπορώ να το περιγράψω καλύτερα…
Θα κοιτάξω να το εξηγήσω με ένα απλό παράδειγμα…:
Όταν είμαι σπίτι μου μόνη μου και μαγειρεύω για να φάω δεν έχω καμία ιδιαίτερη τρέλα και όρεξη. Μου αρέσει η μαγειρική, μου αρέσει να φτιάχνω νόστιμα και όμορφα πραγματάκια, να πειραματίζομαι και να δημιουργώ. Είναι μια μορφή τέχνης και για έναν άνθρωπο η πιο απλή και προσιτή τέχνη γιατί την χρειάζεσαι καθημερινά για την επιβίωσή σου. Από την άλλη δεν είμαι φαγανό παιδί. Δεν τρώω πολύ και δεν είμαι πολύ απαιτητική με το τι γεύση έχει αυτό που τρώω εφόσον τρώγεται. Όταν όμως έχω να ταΐσω φίλους ή τον αδελφό μου ή οποιονδήποτε άλλο ξυπνάει μέσα μου ένας μικρός σεφ, μαγειρεύω με τρομερή όρεξη και το απολαμβάνω και συγχρόνως δημιουργώ και αριστουργήματα. Εκείνη τη στιγμή μοιράζομαι κάτι με κάποιον άλλο και η στιγμή μετράει πιο πολύ για εμένα γιατί θα ευχαριστηθεί κι αυτός μαζί μου.
Όταν πέρασα στο πανεπιστήμιο για δεύτερη φορά χοροπηδούσα μέσα στο γραφείο, αλλά όταν η φίλη μου γύρισε μια φορά με καμάρι σε κάποιον και του είπε ότι εγώ σπουδάζω για δεύτερη φορά χάρηκα ακόμα πιο πολύ από όταν έμαθα πως πέρασα. Αν η κολλητή μου μάθει μετά από χρόνια που την ζαλίζω να χειρίζεται με άνεση ηλεκτρονικό υπολογιστή θα είμαι περήφανη γι’αυτό και αν την μάθω εγώ όπως της έχω προτείνει 3,000,000 φορές θα είμαι δυο φορές περήφανη.

Αυτό που γίνεται είναι ότι μοιραζόμαστε τις ζωές μας και ο ένας προκαλεί, σπρώχνει, εμπνέει, συμβουλεύει και δίνει κίνητρα στον άλλο προς μια καλύτερη ζωή. Εγώ λοιπόν σαν Ειρήνη είμαι αυτό που είμαι (γαμώ τα παιδιά) αλλά συγχρόνως είμαι και πολλά άλλα πράγματα μέσα από την διάδρασή μου με τους άλλους. Πιστεύω λοιπόν ότι η “ιδανική” ερωτική σχέση θα έκανε ακριβώς αυτό σε λίγο πιο έντονο βαθμό.

Οπότε το πράγμα είναι πολύ απλό… Κανένας πρίγκιπας δεν χρειάζεται. Καταρχήν αν είναι πρίγκιπας θα πρέπει να είμαι πριγκίπισσα και για εμένα προσωπικά το να είσαι πριγκίπισσα δεν είναι τόσο όμορφο και καλό όσο πιστεύουμε. Στα περισσότερα παραμύθια οι πριγκίπισσες περνάνε των παθών τους τον τάραχο και είναι ελάχιστες αυτές που εξαρχής έχουν να δείξουν κάτι πέρα από την απερίγραπτη ομορφιά τους. Πάρτε παράδειγμα την ωραία κοιμωμένη ας πούμε, τι ξέρουμε για αυτήν πέρα από το ότι κοιμόταν για πολλά – πολλά χρόνια; Καλά, να μην μιλήσω για τους πρίγκιπες.. ο ένας δεν αναγνώρισε την σταχτοπούτα με τα πρόχειρα ρούχα της και βασίστηκε στο νούμερο του παπουτσιού της. Οπότε όχι, δεν ψάχνω για ιππότη ή πρίγκιπα. Επίσης δεν ψάχνω πια για σπαθί. Γεννήθηκα με ένα. Μου το έβαλαν στα χέρια από μικρή στην οικογένεια που μεγάλωσα και μου έμαθαν και να το ακονίζω και να το χρησιμοποιώ.

Αυτό που ψάχνω, αυτό που όλοι θα έπρεπε να ψάχνουμε πιστεύω, είναι έναν συμπολεμιστή.

Κάποιον που την στιγμή που οι εχθροί θα μας έχουν περικυκλωμένους θα φυλάει την πλάτη μου με το δικό του σπαθί.
Κάποιον που θα μου δείξει μια καινούργια τακτική και θα μου δώσει κουράγιο να συνεχίσω να πολεμάω όταν κουραστώ.
Κάποιον που όταν τον βλέπω με την πανοπλία του και το σπαθί του να στέκεται δίπλα μου στο πεδίο της μάχης θα νιώθω περήφανη που πολεμάω μαζί του.
Κάποιον που θέλει να κατακτήσει τη ζωή του και όχι απλά να την προσπεράσει κοιτώντας αδιάφορα δεξιά κι αριστερά.
Κάποιον που δεν θα κουβαλάω και δεν θα με σπρώχνει αλλά θα με εμπνέει για το καλύτερο και θα τον προκαλώ να ξεπεράσει τα όρια και τους φόβους του.

Δεν ψάχνω λοιπόν για ιππότη ή πρίγκιπα.
Έχω σπαθί και πανοπλία και κράνος…
Αν όμως πρέπει να ζήσω το παραμύθι που λέγεται ζωή και να πάρω το φρούριο χρειάζομαι, θέλω και ψάχνω για έναν “Brother in Arms”.

Της Ειρήνης Τσαγοδημητροπούλου

Καλωσήλθατε στον ψηφιακό κόσμο της MC Digital Media Ltd.

200.000 αναγνώστες εμπιστεύονται καθημερινά το μεγαλύτερο και πιο δυναμικό διαδικτυακό όμιλο στην Κύπρο.

Με ένα δίκτυο από 30 ιστοσελίδες και θεματολογία που προσαρμόζεται σε εσάς ξεχωριστά και τα ενδιαφέροντα σας, έχετε δίπλα σας την πιο ολοκληρωμένη διαδικτυακή εμπειρία ενημέρωσης και ψυχαγωγίας.