Thebloggers.com.cy

«Λίγο» δεν γίνεται… Ή όλα ή τίποτα!

Από μικρή που ήσουν κάποιοι σου έλεγαν να μην συμβιβάζεσαι! Να παλεύεις μέχρι τέλους, να πετυχαίνεις πάντα αυτό που θέλεις και να το κάνεις όπως το θέλεις. Όπως το φαντάστηκες, όπως το ονειρεύτηκες βρε παιδί μου!

Αυτοί οι κάποιοι είναι, λογικά ομιλούντες, αυτοί που σε αγαπούν. Αυτοί που θέλουν το καλό σου. Αυτοί που ήθελαν και θέλουν να σε δουν να ξεχωρίζεις.

Κι εσύ το ακούς και το ακούς και το ακούς… Και το πιστεύεις! Και το βρίσκεις σωστό. Και παλεύεις μια ολόκληρη ζωή να το πετύχεις. Βάζεις στόχους, βάσεις τα δυνατά σου και «πολεμάς»! Και κοίτα να δεις που κάποιες φορές το πετυχαίνεις κιόλας! Κάποιες άλλες όχι αλλά μην ξεχνάς ότι η μαμά σου από μικρή που ήσουνα σου έλεγε ότι η προσπάθεια είναι συνήθως πιο σημαντική… Αλλά εσύ θες ακόμα περισσότερα, θέλεις και την προσπάθεια, θέλεις και το αποτέλεσμα!

Εν ολίγοις το… «λίγο» δεν σου ταίριαξε ποτέ!

Και μετά από όλα αυτά τα χρόνια που ακολουθείς μία στάση  ζωής, έρχεσαι εσύ!

Εσύ! Που με έκανες να αντιληφθώ ότι όντως κάποιοι άνθρωποι είναι ευτυχισμένοι να ζουν μέσα στη μετριότητα. Την κάνουν βίωμα, καταφύγιο τους… Και τελικά συμβιβάζονται! Πόσο τη μισώ αυτή τη λέξη! Συμβιβασμός… Δηλαδή να μην κάνω αυτό που θέλω. Να μου φτάνει αυτό που θέλεις εσύ!

Στον έρωτα όμως; Γίνεται μετριότητα στον έρωτα;

Εντάξει είσαι ερωτευμένη στο full! Ναι καταλαβαίνω… Τον βλέπεις και στα χείλη σου σχηματίζεται εκείνο το ανόητο χαμόγελο, τα πόδια σου τρέμουν λίγο και θέλεις να του ορμήξεις! Και το κάνεις! Και μετά αυτός φεύγει… Για να έρθει πάλι την άλλη βδομάδα, τον άλλο μήνα, όποτε… Όποτε αποφασίσεις εσύ. Και γιατί; Γιατί έτσι είσαι… Και ήσουν (και καλά) εξηγημένος από την αρχή! Επανάληψη… Επανάληψη… Επανάληψη…

Κι εσύ τι κάνεις; Κρατάς αυτές τις στιγμές μέχρι τότε… Εντάξει είπαμε η ζωή είναι στιγμές, όχι όμως αυτές που εσύ προσφέρεις. Όχι αυτές οι λίγες! Όχι αυτή η προσωρινή ευτυχία! Όχι αυτό το λίγο…

Λίγη ευτυχία δεν υπάρχει… Μήπως τελικά «λίγος» είσαι εσύ;