Thebloggers.com.cy

Υπόκλιση στην κολλητή που μου έκρυψε το κινητό σε ώρες… απελπισίας!

Μηνύματα μεθυσμένα ή αν προτιμάς μηνύματα… απελπισίας! Ναι σωστά κατάλαβες… Είναι εκείνα τα μηνύματα που σου έρχεται να στείλεις τις πιο άκυρες ώρες. Και γιατί άκυρες; Επειδή σίγουρα θα είναι περασμένες 3 τα ξημερώματα, εσύ θα είσαι σε κάποιο club, με μαθηματική ακρίβεια με ποσότητα αλκοόλης στον οργανισμό σου που θα κάνει το μηχανάκι της αστυνομίας να «χτυπήσει» κόκκινο. Εκείνη την ώρα λοιπόν… επειδή μάλλον κάποιο τραγούδι θα άκουσες που σου τον θύμισε, ζαλισμένη από το ποτό, ωραιοποιείς τα πάντα –ακόμα και αυτόν που σε πρόδωσε- και παίρνεις θέση με το κινητό ανά χείρας!

STOP! Μην το κάνεις… Δε θέλεις να το κάνεις… Αύριο όταν ξυπνήσεις, νηφάλια αλλά με ένα τεράστιο hangover, θα σιχτιρίζεις (λογικά ομιλούντες διαφορετικά τα τραβάει ο οργανισμός σου) που έστειλες εκείνο το ανούσιο, κακογραμμένο και με δεκάδες ορθογραφικά λάθη μήνυμα, απλώς και μόνο για να το εκφράσεις το γεγονός ότι όλα όσα του είχες πει την τελευταία φορά, ότι δηλαδή τον ξεπέρασες και πως έχεις ήδη περάσει στον επόμενο, ήταν απλώς του… μυαλού σου χαλάσματα. Όχι δεν είσαι καλά μακριά του, όχι δεν είσαι εντάξει με τον τρόπο που σου φέρθηκε, όχι δεν σταμάτησες να κλαις κάθε φορά που ακούς εκείνο το συγκεκριμένο τραγούδι και ΟΧΙ δεν είσαι εντάξει που τον είδες με εκείνη τη μελαχρινή να κυκλοφορούν αγκαλιά μέρα μεσημέρι στο κέντρο της πόλης σαν να μην υπάρχει κανείς άλλος γύρω τους.

Και εκείνη τη στιγμή που το μήνυμα-έκθεση είναι έτοιμο, εσύ ζαλισμένη τραγουδάς το Λιώμα σε γκρεμό και υμνείς για μία ακόμη φορά τον Παντελίδη, έτοιμη να πατήσεις το send… Έρχεται αυτή! Σαν από μηχανής Θεός… Αυτή που πάντα αναλάμβανε δράση στα ζόρια… Αυτή που καθόταν κάθε φορά μαζί σου στο πάτωμα και το κρατούσε δηλαδή γιατί με τα σφηνάκια που ήπιες γύριζε πολύ… Αυτή που την επόμενη φορά που θα κλάψεις γι’ αυτόν παίζει και να σε χαστουκίσει… Αυτή! Η κολλητή σου! Και εκεί που είσαι έτοιμη να πατήσεις το send ολοταχώς προς την ξεφτίλα… Σου αρπάζει το κινητό. Και μετά ξεκινάει ο… εξάψαλμος! «Αυτό θέλεις; Να του δείξεις πόσο τον θέλεις ακόμα; Πως δεν τον ξεπέρασες ποτέ; Ότι κάθε βράδυ κλαις; Αυτό; Να κάθεται και να κουτσομπολεύει με την νυν για την ημίτρελη πρώην που δεν τον ξεπέρασε ποτέ;»

Κι ενώ εσύ βασικά δε θες αυτό, μένεις αποσβολωμένη να την κοιτάς… Έτοιμη να αμολήσεις τα δάκρυα ποτάμι… Βασικά δε θέλεις αυτό. Βασικά θέλεις εκείνον! Και βεβαίως καταλήγεις αγκαλιά με αυτήν… Με την κολλητή σου! Να κλαις και απόψε, να σε παρηγορεί και να σου λέει πως με τον καιρό όλα φτιάχνουν και πως σε λίγο καιρό δε θα είσαι μόνο και ο επόμενος γάμος συμμαθήτριας που θα πρέπει να πας δε θα σου φαίνεται μνημόσυνο της χαμένης σου νιότης…

Αυτή! Η κολλητή… Που και πάλι τα κατάφερε… Σ’ αγαπώ! Σ’ ευχαριστώ! Αφού σε έχω δίπλα μου… θα αντέξω και τον επόμενο χωρισμό!